Rapley of pureren? Onze aanpak

Laat ik beginnen met zeggen dat ik op wat losse flarden na niet veel heb gelezen over de Rapley-methode, oftewel het idee dat je een baby zelf vast voedsel moet laten ontdekken en je dus geen gepureerd voedsel aanbiedt. In dit artikel zal ik je dus ook weinig tot geen informatie over deze methode zelf geven. Wat ik wel deel is mijn eigen ervaring in het aanbieden van vast voedsel. Ik heb de Rapley methode dan ook niet in zijn pure vorm toegepast, maar wel ideeën gebruikt in de weg naar vast voedsel. Ik heb in dit alles heel erg mijn gevoel gevolgd en goed gekeken naar Zoë. Niemand wordt immers vrolijk van een kokhalzend kind. Ik ben begonnen met gepureerde hapjes, maat inmiddels is Zoë 11 maanden oud en pureren wij niets meer en kliedert ze er helemaal zelf op los. 

4 tot 6 maanden

Volgens de Rapley-methode krijgt het kind het eerste half jaar alleen borstvoeding en begin je vanaf 6 maanden met het aanbieden van vast voedsel. Zoë kreeg sowieso al flesvoeding en bij 4,5 maand zijn wij daarom begonnen met het geven van gepureerde oefenhapjes. Ik ben begonnen toen ik het idee kreeg dat ze er klaar voor was. Hoe ik dat heb besloten vertelde ik in dit artikel. Ik vond het belangrijk dat ze meerdere smaken leerde kennen. Iedereen heeft overal wel een theorie over en ik nam van al die verschillende aanpakken de dingen over waar ik mij goed bij voelde. Na een dikke maand groentehapjes zijn we ook fruithapjes gaan geven.

6 en 7 maanden

Gedurende de 7e maand zaten we drie weken in Florida en kreeg Zoë gemakshalve potjesvoeding. Mijn hart brak op sommige momenten, want het aanbod was toch niet helemaal vergelijkbaar met hier. Sommige potjes waren net soep, zo dun. Om die reden ging ik op vakantie steeds meer experimenteren met vast voedsel als tegenhanger. Voor de vakantie had ze al af en toe wat vast voedsel gegeten om te wennen zoals een stronkje broccoli, een eitje of zacht fruit. We kochten een (suikervrij) brood en lieten haar zo wennen aan brood eten. Daarnaast boden we een hard gekookt eitje, gestoomde groenten en avocado aan. Op die groenten zal vast zout hebben gezeten, maar het leek mij alsnog een stuk gezonder dan die potjes.

Thuis hebben we het eten steeds grover gepureerd en gingen we door met het invoeren van een broodmaaltijd tijdens de lunch. Daarnaast kreeg ze nog steeds zo af en toe vast voedsel om te oefenen. De ene keer ging het kauwen en slikken heel goed en dan leek ze weer een week een terugval te hebben. Iedere keer als ze weer zat te kokhalzen hield ik mijn hart vast.

8 en 9 maanden

Naarmate het kauwen steeds beter ging, kreeg Zoë op bepaalde avonden (deels) ongepureerd eten. Als wij bijvoorbeeld een wokmaaltijd met broccoli, mango en rode paprika hadden, dan pureerden wij de mango en rode paprika grof en kreeg ze de broccoli er in de vaste vorm bij. Zo kregen wij ook steeds meer ruimte om zelf rustig te eten. Steeds meer groenten deden we niet meer pureren. Favoriete ongepureerde groenten waren bloemkool, broccoli, avocado (officieel fruit), courgette, (zoete) aardappel en pompoen. De groenten waren wel zo gestoomd of gekookt dat je ze tussen duim en wijsvinger kon fijn persen.

10 en 11 maanden

Naarmate steeds meer eten ongepureerd was en Zoë steeds vaker zelf at, begon ze ook in haar eten te grijpen als we haar deden voeden. Het zelf eten werd gewoon haar ding. Vanaf het moment dat het kauwen eigenlijk helemaal goed ging besloten we niet meer te pureren en ook het voeden met een lepel te stoppen. Inmiddels eet ze alles met de handen en soms pakt ze het lepeltje als wij daar eten opleggen. We bieden dus wel die lepel aan, zodat ze daar zelf mee kan eten als ze er motorisch klaar voor is.

Een paar belangrijke dingen die ik wel even wil vermelden. Omdat wij niet meer pureren betekent het niet dat het eten niet klein wordt gesneden. Sommige originele vormen van fruit of groente brengt stikgevaar met zich mee. Druiven snijd ik doormidden (of in vieren), cherrytomaatjes snijd ik minstens in vieren, sperziebonen worden verkleind en zelfs blauwe bessen halveer ik. Als je je baby ook met vlees wilt laten experimenteren snijd dit dan in kleine stukjes, zodat het niet de luchtpijp kan blokkeren.

Op deze leeftijd eten in kleine stukjes aanbieden, is ook goed voor de ontwikkeling van de fijne motoriek.

Conclusie

Ik vind het oprecht fijn dat Zoë nu zelf eet en wij haar niet meer hoeven te voeren/voeden, maar ik heb het nooit als vervelend of tegen de natuur in ervaren om haar hapjes te geven. De Rapley-methode is vooral een idee waar je achter staat of niet, denk ik. Ik geloof dat er voordelen aan vast zitten. Ook geloof ik dat eten plezierig moet zijn en die zelfontdekking heel belangrijk is. Echter, om dan alleen maar volledig vaste voeding aan te bieden en niets gepureerd te geven sta ik voor onszelf niet achter. Uiteindelijk geef je bepaalde vaste voeding ook in kleine stukjes vanwege het mogelijke stikgevaar. Dus waarom niet opbouwen vanuit gepureerd?

Er zijn zoveel keuzes, manieren, ideeën en methodes. Het is natuurlijk prima als je ergens in gelooft en daar aan vasthoudt, maar vergeet vooral niet naar je kleintje te kijken. Ieder kind ontwikkelt zich anders. Dat geldt niet alleen maar voor hoe snel een baby loopt, maar ook hoe het kind zich ontwikkelt op het gebied van kauwen en slikken. Daarnaast maken een paar voortandjes in de mond ook echt wel een verschil op het gebied van kauwen.

Benieuwd hoe jullie het proces van vast voedsel eten hebben aangepakt. Tips zijn daarnaast ook nog steeds welkom, want we zijn er nog niet helemaal hoor 😉

Liefs Lian

Lian-30-scaled.jpg

Van altijd denken dat ik het ‘net niet’ was als blogger tot zelfstandig online onderneemster met een kickass bedrijf. Ik hou van dubbelzoute drop, mijn zwarte Birckenstocks sandalen en Nicci French boeken lezen. Het is mijn doel andere vrouwen te helpen om in hun eigen kracht te staan als moeder, online onderneemster of een mix van allebei!

Alle categorieën

Aanraders

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *